Sesja zdjęciowa do konkursu piękności: pomysły, pozy i stylizacje

Sesja zdjęciowa do konkursu piękności potrzebuje trzech użytecznych ujęć i nic więcej: czystego portretu, który pokazuje twarz i oczy, zdjęcia całej sylwetki, które pokazuje, jak się poruszasz, oraz jednego kadru z charakterem, mówiącego jury lub publiczności, kim jesteś. Fotografuj w miękkim naturalnym świetle, trzymaj tło proste, ubierz jeden kolor pasujący do Twojej karnacji i przechodź przez pozy powoli, zamiast zastygać w jednej.

Zdjęcia zgłoszeniowe to cała pierwsza runda konkursu online, a w konkursie scenicznym to, co jury widzi, zanim wyjdziesz na scenę. Większość uczestniczek przesadza: za dużo rekwizytów, ruchliwe tło, suknia walcząca o uwagę i uśmiech trzymany tak długo, że przestaje być uśmiechem. Poniżej znajdziesz, jak zaplanować sesję, w co się ubrać, które pozy naprawdę działają na zdjęciu i jak uniknąć błędów kosztujących głosy.

Czym jest sesja zdjęciowa do konkursu piękności?

To sesja, z której powstają zdjęcia dołączane do zgłoszenia: portret, ujęcie całej sylwetki i zwykle jedno lub dwa zdjęcia lifestyle. W konkursie online te zdjęcia są samą rywalizacją, bo publiczność je widzi i głosuje. W konkursie scenicznym budują pierwsze wrażenie u jury i często trafiają do programu obok Twojego opisu. To nie jest fotografia mody ani glamour. To dowód na to, jak się prezentujesz.

Jak przygotować się do sesji?

Zaplanuj ją tydzień wcześniej, nie w noc przed. Umów sesję na pierwsze dwie godziny po wschodzie słońca albo ostatnie dwie przed zachodem, gdy światło jest miękkie i niskie. Wybierz dwa lub trzy zestawy, odpar je i przymierz wcześniej. Wyśpij się, pij wodę i odpuść wszystko, co rano powoduje opuchliznę. Zrób włosy i makijaż pod aparat, czyli odrobinę mocniej niż na kolację i w matowym wykończeniu, które nie odbije światła. Weź agrafki, lusterko, bibułki matujące i przyjaciółkę, która powie prawdę o odstającym kosmyku.

Pomysły na sesję, które działają

Najpierw wybierz koncepcję, potem strój. Sesja z pomysłem daje spójne zdjęcia, a publiczność zapamiętuje motyw.

• Klasyczne studio. Szare, białe lub czarne tło, jedno miękkie źródło światła, dopasowana góra do portretu i suknia do sylwetki. Nigdy się nie starzeje.
• Złota godzina na zewnątrz. Otwarte pole, most, kamienny mur albo aleja w parku na godzinę przed zachodem. Ustaw słońce za sobą i zmierz ekspozycję na twarz.
• Dziedzictwo. Haft, wianek, rodzinna biżuteria albo kolor z flagi Twojego kraju. W konkursie o pochodzeniu to czyta się jako znaczenie, nie kostium, więc zostaw jeden element zamiast pełnego stroju ludowego.
• Miasto wieczorem. Ciepłe światło latarni i witryn po zmroku, w płaszczu i prostej sukience. Świetne na kadr z charakterem, słabsze na portret.
• W domu, przy tym, co kochasz. Z książką, instrumentem, pędzlem, na siłowni, w ogrodzie. To kadr, który zamienia nieznajomą w osobę wartą głosu.
• Wnętrze przy oknie. Stań dwa kroki od dużego okna, tak by światło padało na Ciebie pod kątem. Bez studia, bez kosztów, a wygląda dobrze niemal na każdej.

Jakie pozy sprawdzają się najlepiej?

Każda dobra poza robi to samo: wydłuża szyję, tworzy prześwit między ramieniem a ciałem i przenosi ciężar na tylną stopę. Przećwicz je i rób wiele klatek w ruchu.

1. Postawa konkursowa. Ciężar na tylnej stopie, przednia stopa skierowana do aparatu, biodra pod kątem około 45 stopni, ramiona cofnięte i otwarte.
2. Broda do przodu i lekko w dół. Wysuń czoło minimalnie w stronę obiektywu i opuść brodę o ułamek. To rzeźbi linię żuchwy.
3. Dłoń na biodrze, łokieć na zewnątrz. Palce rozluźnione i złączone, nigdy rozczapierzone. To trójkąt światła między ramieniem a talią wysmukla sylwetkę.
4. Przejście. Zrób trzy powolne kroki w stronę aparatu, a fotograf niech fotografuje seriami. Klatki pomiędzy krokami są tymi naturalnymi.
5. Spojrzenie w bok i powrót. Odwróć twarz od światła, a potem wróć do obiektywu na wolny rachunek. Złap moment, gdy oczy trafiają w kadr.
6. Siedząco w sukni. Nogi złożone na bok, kręgosłup wyprostowany, materiał ułożony z dala od Ciebie, tak by spódnica tworzyła kształt.

W co się ubrać na sesję?

Jeden pełny kolor wygrywa z wzorem w niemal każdym kadrze, bo wzór odciąga wzrok od twarzy. Głębokie czerwienie, szafirowy błękit, szmaragd i czerń fotografują się dobrze na większości karnacji. Unikaj drobnych, gęstych deseni, które migoczą na zdjęciu, i dużych logotypów. Krój znaczy więcej niż cena: sukienka za 200 złotych, która leży w ramionach, wygra z suknią za 2000 złotych, która nie leży. Do portretu wybierz prosty dekolt, do sylwetki suknię, w której startowałabyś w rundzie wieczorowej.

Jakie tło jest najlepsze?

Proste i spokojne. Tło studyjne, gładka ściana, rozmyta zieleń albo otwarte niebo. Tło istnieje po to, by Cię od niego oddzielić, i po nic więcej. Fotografując na zewnątrz, odsuń się realnie od tego, co za Tobą, i pozwól obiektywowi to rozmyć. Zanim naciśniesz spust, sprawdź, czy nic nie wyrasta Ci z głowy, bo latarnia sterczącą zza korony to najstarszy błąd świata.

Czy potrzebujesz zawodowego fotografa?

Nie, choć pomaga. Współczesny telefon w trybie portretowym, o złotej godzinie, w rękach osoby, która słucha wskazówek, da zdjęcia wystarczające do każdego konkursu online. Nie da się podrobić światła i ostrości, więc fotografuj na zewnątrz w miękkich godzinach albo przy oknie, trzymaj telefon na wysokości klatki piersiowej, a nie nad głową, dotknij ekranu, by ustawić ostrość na oku, i zrób cztery razy więcej klatek, niż wydaje Ci się potrzebne.

Kto jest właścicielem Twoich zdjęć?

Prawa autorskie do zdjęć ma fotograf, chyba że umowa mówi inaczej, a większość konkursów, w tym nasz, wymaga potwierdzenia, że masz prawo przesłać każde wgrane zdjęcie. To realny wymóg, nie formalność, więc ustal to na piśmie przed sesją. Poproś o prostą licencję obejmującą zgłoszenie konkursowe, media społecznościowe i prasę, spisz ją na jednej stronie i podpiszcie ją oboje, żeby została datowana kopia, której nikt nie zgubi. Fotograf wart zatrudnienia nawet nie mrugnie.

Ile zdjęć potrzebujesz do zgłoszenia?

Mniej, niż myślisz. MissSlavic prosi o dwa do pięciu, a układ, który działa, to jeden portret, jedno ujęcie sylwetki i od jednego do trzech zdjęć pokazujących Twoje życie i sprawę, o którą walczysz. Pięć starannie wybranych kadrów bije piętnaście, które się powtarzają. Wybierając, odrzuć każdy kadr z przymrużonymi oczami, spiętymi dłońmi albo tłem, które z Tobą konkuruje, a potem wybieraj z reszty.

Co czyni dobry portret?

Ostre oczy, widoczne refleksy w źrenicach, zęby, jeśli się uśmiechasz, ramiona pod kątem, nie na wprost, i kadr cięty między obojczykiem a górą klatki piersiowej. Retuszuj niedoskonałość, nigdy budowę twarzy. Jury i publiczność porównają portret z tym, jak wyglądasz na filmie, a mocno przerobiona twarz czyta się jak nieprawda w chwili, gdy pojawisz się w kadrze. Nasz poradnik o CV i opisie konkursowym mówi, który portret dołączyć do dokumentów.

Najczęstsze błędy w zdjęciach konkursowych

• Fotografowanie w południe, gdy słońce rzeźbi cienie pod oczami.
• Trzymanie jednego uśmiechu przez czterdzieści klatek, aż zastygnie jak beton.
• Rozczapierzone palce, spięte dłonie albo ramiona przyklejone do ciała.
• Mocne filtry i wygładzanie skóry, które wymazują twarz.
• Zagracone tło, które kradnie kadr.
• Pięć zdjęć w tym samym stroju i tej samej pozie.
• Wgranie zdjęcia, do którego nie masz praw.

Zamień zdjęcia w zgłoszenie

Dobre zdjęcia są warte tyle, ile z nimi zrobisz. Jeśli masz słowiańskie pochodzenie i ukończone 18 lat, wgraj od dwóch do pięciu najlepszych kadrów, napisz krótki opis własnymi słowami, a publiczność zacznie głosować na Twój profil. Bez wpisowego, bez wymogu wzrostu, bez rundy w stroju kąpielowym, dlatego też uczestniczka w konkursie piękności plus size jest oceniana z tego samego zestawu zdjęć co każda inna. Profile obecnych uczestniczek konkursu najszybciej pokażą Ci, które zestawy zdjęć się bronią, a strona jak działa konkurs prowadzi przez kolejne etapy od wgrania zdjęć do koronacji. Dołącz za darmo, przeczytaj, jak dołączyć do konkursu piękności krok po kroku, albo sprawdź wymagania, zanim zaczniesz sesję.